DSC04349

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC04339
DSC04340
DSC04345

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC04346

"Vroeger zag ik deze job alleen van buitenaf, nu zit ik er binnenin."

Samer Fahad kwam vijf jaar geleden met zijn gezin aan in België. Ze moesten vluchten uit Irak. Nu woont hij in Dendermonde en heeft hij een reparatiezaak voor elektronische toestellen in Waregem. “Dendermonde is een mooie stad met vriendelijke mensen. Vriendelijk zoals ik, dus normaal vriendelijk, hè (lacht).

Samer biedt me een kop thee aan en begint zijn verhaal te vertellen. “Eerst heb ik via artikel 60 (bijzondere tewerkstelling) gewerkt bij de dienst sociale huisvesting in Dendermonde, bij de klusjesdienst. Dat contract duurde anderhalf jaar. Direct daarna ben ik gestart als begeleider voor asielzoekers aan het OCMW, waar ik meer dan tweeënhalf jaar heb gewerkt. Dat was leuk, want iedereen was positief tegen mij." Toch was dit niet zijn droomjob, en Samer begon uit te zoeken hoe hij zelfstandige kon worden.

 

Een passie voor elektronica

Samer is gepassioneerd door hardware en hij vindt het belangrijk om zijn expertise zo veel mogelijk te benutten. “Veel winkels nemen geen kapotte toestellen aan voor reparaties. Ze gaan er direct vanuit dat alles kapot is. Vaak is dat ook zo maar je moet altijd proberen. Twintig procent van de toestellen kan toch nog hersteld worden. En als ze toch kapot zijn, is het altijd interessant om te zien hoe dat komt. Zo leer je bij.”

Wanneer hij zijn apparatuur demonstreert wordt hij erg enthousiast. “Hardware is heel belangrijk, maar weinig mensen zijn erin gespecialiseerd.” Onder een camera die alles uitvergroot ligt het motherboard van een iPhone, waaraan Samer aan het werk was voor ons gesprek. “Bij waterschade, bijvoorbeeld, krijg je meestal kortsluiting. Dan moet ik alle verbindingen testen om te zien welke er niet meer werken. Ik vind het niet erg om daar een paar uur aan te werken.” Samer kan tot laat bezig zijn in zijn werkplaats en verliest soms de tijd uit het oog.

“Ik ben gestart als zelfstandige in bijberoep. Voor iets minder dan een jaar werkte ik thuis. Ik kwam dan terug van mijn werk bij het OCMW om te eten en een beetje te praten met mijn vrouw en kinderen, en dan werkte ik soms door tot twee uur 's nachts. Toen heeft mijn vrouw mij gevraagd waarom ik altijd bijna twintig uur per dag moest werken. 'Samer, dat is toch niet normaal zo.' Ik moest kiezen: werken bij het OCMW of zelf een winkel openen.”

 

Samer's verhaal

“In 1994 behaalde ik mijn diploma Elektronica. Gsm's kwamen op in Irak rond 2004, niet zo lang geleden dus. Ik heb toen een winkel geopend in Bagdad, enkel voor verkoop, niet voor reparatie. Dat ging vooral om oude apparaten, grote TV- en videotoestellen. Toen waren dat nog geen 'smart toestellen', maar de ideeën zijn eigenlijk hetzelfde, zoals het motherboard. Vroeger waren die groot, nu klein.

Samer is autodidact in de reparatie van elektronische toestellen. "Ik heb veel gekeken op het internet voor hulp, en heb ook gewerkt bij een vriend in Amsterdam die veel ervaring heeft. Dan ging ik in het weekend naar daar om twee dagen lang bij te leren."

Het was een grote stap om zelfstandige te worden. "Ik had geen verstand van administratie, papieren, belastingen, facturen. Maar ik heb een boekhouder gevonden in Brussel. Omdat hij Marokkaans is, kunnen we Arabisch praten met elkaar. Dat maakt het gemakkelijker voor mij, omdat hij mij veel dingen moet uitleggen. Maar daardoor is alles nu in orde.”

 

Project AZO!

“Ik moest wel een huurwaarborg van 3000 euro betalen voor dit pand. Dat was te veel voor mij, want ik moest ook nog aan materiaal zien te geraken. Dus ik heb aan mijn boekhouder gevraagd of hij wist of ik hulp kon krijgen. Hij zei, ja, je kan dat aan Microstart vragen. Hij heeft dan zelf Project AZO! aangesproken, en we hebben direct een afspraak gemaakt. Ik kreeg een lening van 5000 euro." Daarvan gebruikte hij 3000 euro om de waarborg te betalen en 2000 hield hij over voor decoratie, die hij zelf heeft gemaakt.

“En dan was er de opening. De eerste zes maanden zijn altijd moeilijk, dat is normaal voor zelfstandigen. Maar het was een goede periode om te openen, want de Kerstmarkt was hier bezig. Dat was een goede kans voor mij. Veel mensen uit andere gemeenten weten nu dat er hier een nieuwe winkel is voor accessoires, reparaties, hardware, software...”

's Ochtends is Samer een uur onderweg met de trein. “Dan maak ik een beetje reclame op Facebook en op de webpagina van de winkel. Veel mensen vragen 'hoe veel kost dit, hoeveel kost dat'... Maar weinig mensen komen echt langs. Maar het is echt belangrijk om reclame te maken, voor elk bedrijf.

Hier heb ik wel een perfecte locatie, in het winkelcentrum. Klanten van de koffiezaak komen hier langs om te kijken, en komen soms binnen. Ik moet wel altijd wachten op het goede weer. Met slecht weer komt er niemand. Vorige maand waren er drie à vier dagen dat de deur niet één keer openging. Het was een beetje ambetant, maar je moet wat geduld hebben.”

 

Toekomstplannen

Samer denkt veel na over zijn toekomst. “Ik heb andere ideeën nu. Vroeger heb ik deze job alleen van buitenaf gezien maar nu zit ik er binnenin. Ik heb gezien dat er nog grote stappen moeten genomen worden, maar niet nu. Misschien binnen een jaar. Het werk is hier rustig en ik heb goede klanten. Maar in de toekomst zullen dat er nooit meer worden. Dezelfde trede, maar niet verder naar boven.

Misschien ga ik volgend jaar naar Antwerpen. Daar zijn er goeie winkels en veel klanten. Het is daar bijna het centrum van de reparatie. Ik heb meer ervaring dan veel mensen die daar werken, dus waarom zou ik hier blijven en mijn kansen niet daar grijpen?

 

Pand 215, 8790 Waregem