Daniel Huis – écht & vers


Het verhaal van Daniel (24) stroomt als een breed getakte rivier. Met een geweldige levenskracht vertelt Daniel over zijn jeugd in Afghanistan, hoe de toekomst hem als universitair student scheen toe te lachen, maar het conflict in zijn thuisland gooide roet in het eten. Hier in België belandde hij terug in het derde middelbaar. Toch bouwde Daniel ook hier zijn leven terug op, stap na stap. Op een van die mijlpalen ontmoet ik hem, de recente opening van zijn eigen eettent: Daniel Huis.

 

Door het grote raampartij straalt de zon naar binnen, de woorden “Daniels Huis – écht & vers” werpen hun schaduw naar binnen. Voor het fleurig terrasje is het nog iets te fris, dus installeren we ons binnen op de zitbank tegen de muur. Met heel wat vindingrijkheid knapte Daniel het pand zelf helemaal op, toch lijkt alles tot in de puntjes in orde. De kleurrijke speelgoedletters die de eetmogelijkheden weergeven zouden zo uit een kinderkamer kunnen komen, toch komen ze hier mooi tot hun recht.  Het voelt meteen alsof je bij iemand thuis zit, tot het gebrom van ’t koffiemachine me weer de waan van de dag binnen sleurt.

 

Terug achter de schoolbanken

Meteen vertelt Daniel vol ambitie over zijn plannen met de zaak. Dit jaar haalt hij zijn diploma secundair onderwijs binnen en kan hij zich volledig toespitsen op zijn restaurant. ‘Ik kan de middelbare school niet snel genoeg achter me laten. In Afghanistan kon ik al op mijn zestiende beginnen aan universitaire studies. Als economiestudent ging ik ook aan de slag als hulpleraar in het zesde middelbaar. Dan is het natuurlijk zuur dat je hier in België plots weer achter de secundaire schoolbanken belandt, een absurde situatie.’

Toch bleef Daniel niet bij de pakken zitten. Zijn laatste maanden als student lopen nog niet ten einde, of hij begon zijn nieuw project. Van buiten ziet Daniels Huis eruit als een hippe koffiebar, toch krijg je het concept van zijn eettent niet zomaar in een notendop. ‘Voor mij is het belangrijk dat ik verse, lekkere en goedkope gerechtjes aan de man kan brengen. Je kunt hier terecht voor soep, wok, salades, pasta, maar de klanten zijn vooral verlekkerd op mijn wraps. Op enkele minuten klaar, maar het stilt de honger voor uren.’

 

Van een noodzaak tot een passie

Zijn passie voor ’t kokerellen begon jaren geleden als pure noodzaak. De constante dreiging en angst in Afghanistan wakkerden bij Daniel steeds zwaardere epilepsieaanvallen aan. De stabiele omgeving hier in België houdt de zware aanvallen in toom, maar ook een gezond dieet en voldoende beweging verrichten wonderen. ‘Ik wou me niet constant vastkluisteren aan de angst voor een nieuwe aanval, daarom begon ik intensief te sporten. Je had me eens moeten zien, enkele jaren geleden was ik een graatmager manneke, maar Kung Fu, MMA en fitness hebben me zoveel meer kracht gegeven. Bij zo’n krachttraining hoort natuurlijk ook een gezonde maaltijd.’

Als jobstudent mocht Daniel aan de slag in Bar Noord. Daar schopte hij het al na één maand tot chef. ‘Geef mij ieder welke combinatie van ingrediënten en ik schotel je iets lekkers voor. In Bar Noord kreeg ik ook genoeg vrijheid om mezelf te bewijzen. Doorheen de week werken ze met een vaste kaart, maar de brunch in ’t weekend gooiden we iedere week op zijn kop. Dat was een ongelofelijk fijne ervaring.’

 

40082759_1778128942296177_5840612522729668608_o

Muffe soepgeur

Het pand in de Paleisstraat kwam toevallig op Daniels pad terecht. De vrouw die de soepbar naast zijn appartement openhield, gaf er de brui aan en zocht een koper voor de aanwezig infrastructuur. Met de hulp van Microstart kon Daniel het nodige geld bijeenrapen. ‘De oude soepbar stond al een paar weken leeg voordat ik erin trok, en man, wat was het een stort. Het duurde dagen vooraleer de muffe soepgeur vervaagde. De meeste spullen heb ik meteen vervangen, zodat het er opnieuw fris en hip uitziet.’ In die missie lijkt Daniel meer dan geslaagd, een modelvoorbeeld voor Project AZO!.

Daniel weet met zijn ambities nog maar nauwelijks blijf. Grotere plannen lonken over de horizon, want hij speelt met het idee om een groter restaurant te openen samen met iemand die gelooft in Daniels talenten als chef. Tegelijk hoopt Daniel nog verder te studeren. Geen economie zoals in Afghanistan, Daniel heeft zijn zinnen gezet op de rechtenstudie in Gent. ‘Ik heb al van alles gestudeerd, op mezelf en op school, maar ik hoop dat de rest van mijn leven te blijven doen. Studeren of een eigen restaurant, geef mij maar een mooie combinatie.’

 

Je hoort het, met al die gedrevenheid kan het snel gaan. Rep je dus vliegensvlug richting Daniel Huis (Paleisstraat 77, Antwerpen) voor een smakelijke wrap.

 

Alle informatie: https://daniel-huis.business.site/

Front